Syb vd Ploeg de motor achter de Mar-athon van Sneek

Achter in de auto liggen steevast een gitaar en een paar hardloopschoenen. Klaar voor gebruik. Syb van der Ploeg (50) is een veelzijdig artiest, met steeds met nieuwe ideeën en projecten, en een veelzijdig duursporter. En alles is met elkaar verbonden; zijn liefde voor het Friese land, de taal, historie en karakter. Het komt samen in de Mar-athon rond het Sneekermeer, die op 24 juni voor de derde keer wordt gehouden. Hierbij alvast de uitnodiging.

Bron: Losse Veter door Pim van Esschoten 

Ineens zegt hij: ‘Hoor, een kievit… Hoe is het mogelijk.’ Aan de overkant van het water worden de uitgestrekte graslanden gemaaid. Geen koe te zien, die staan ook op deze mooie dag op stal. Met natuur heeft het allemaal niks te maken, legt Syb van der Ploeg uit. Het is funest voor de weidevogels. Hoe mooi is het dan als de kievit zich toch even laat horen.

Waar was hij gebleven? Bij het frame dat hij via internet op de kop heeft getikt. ‘Carbon, hartstikke goed. Een Chinese namaak van een Cervélo. Ik heb het zelf opgebouwd met goede onderdelen. Bikkel stond er op dat frame, maar dat heb ik er afgesloopt. Dat moet je eerst nog maar bewijzen.’

Hij fietst, loopt, zwemt. Triatlons, marathons. En schaatsen natuurlijk, dat zit ‘m in de genen. ‘Opa schaatste de Elfstedentocht en dan moet papa dat ook en vervolgens de kleinzoon. En dat heb ik ook gedaan, in 1986. Bij de laatste editie in 1997 heb ik een enorme fout gemaakt. Ik kon meedoen als lid van de Vereniging De Friesche Elf Steden, maar we waren met De Kast net doorgebroken en hadden die dag wel tien optredens, door heel Friesland heen. Ik dacht, ik laat de band maar even voorgaan. Daar heb ik tot op de dag van vandaag enorme spijt van. In die feesttenten was niemand, iedereen stond langs de route natuurlijk. Ik begon steeds meer te balen. Ik stond op het podium en dacht alleen maar dat ik op die schaatsen had moeten staan. ’s Avonds hadden we ook nog een optreden in Zwolle. Dat werd een van de weinige keren dat ik met een chagrijnige kop op het podium stond.’  Lees verder

Theo hangt hardloopschoenen na veertig jaar aan de Wilgen

Foto Humphrey Paap

LEEUWARDEN – Theo Borawitz (58) wilde altijd professioneel hardloper worden. Hij heeft door de jaren heen – zowel in zijn vrije (trainings-) tijd als in wedstrijdverband vele kilometers op zijn hardloopschoenen afgelegd. Na LOOP Leeuwarden is het mooi geweest. Dat en meer in deze Doorloper.

Een relatie?
Ik ben gescheiden.
Leeuwarden is voor mij…
Mijn geboortestad waar ik nog steeds erg veel van geniet.
Als ik baas van Leeuwarden was, dan…
Zou ik de Voorstreek een heel nieuwe ‘look’ geven.
Vroeger stapte ik altijd in…
Bellefleur en ’t Vat ’69. Periode 1977 – 1984.
Als Cambuur wint, dan…
Juicht heel Leeuwarden
Ik weet nog goed wanneer en op wie ik voor de eerste keer verliefd was, dat was…
In 1979, op Bea Dijkstra.
De laatste keer dat ik goed lachte, dat was…
Op Ameland, toen ik ging vissen met mijn kameraad Paul Fonk. Ik lag namelijk met hengel en al in het water om de vis te pakken die ik gevangen had.
En dat ik verdrietig was…
Op 01-01-2015, toen mijn dierbare moeder overleed.
Het beste boek dat ik ooit gelezen heb, is…
Het boek van Jos Hermans over hardlopen.
Maak me wakker voor…
Formule 1 Racing, met Max Verstappen.
Als ik niet in Leeuwarden woonde, dan…
Zou ik in Suriname wonen.
Ik zou graag de volgende personen voor een lintje willen nomineren…
Michael Horsthuis en Rikki. Door hen ben ik altijd gestimuleerd om te blijven hardlopen.
Wat ik vroeger altijd wilde worden…
Professioneel hardloper.
Ik werd uiteindelijk…
Medewerker bij Albert Heijn XL, sinds 1977.
Hoogtepunten in mijn leven zijn er genoeg, maar wat er echt uitspringt is…
De geboorte van Jurmy en Remy, mijn twee geweldige zoons.
Het eerste wat ik doe als ik na mijn werk thuiskom is…
Mijn werkkleding uitdoen en mij dan lekker opfrissen.
Slotopmerking:
Na 40 jaar hardlopen ga ik er nu een eind aan breien. Mijn laatste loop zal in Leeuwarden zijn, namelijk de Loop van Leeuwarden, op 21 mei 2017. Dan neem ik afscheid van atletiek. Ik hang de hardloopschoenen dan dus aan de Wilgen.