Ik loop ………. in Orebic omhoog (2)

De man die mij een paar dagen geleden in het voorbij gaan toe riep ‘zu Spät’ en mij later vertelde dat hij bedoelde te zeggen dat het warm, te warm was om te lopen. Ik vertelde hem dat ik vroeg was vertrokken, dat ik naar het dorp via de doorgaande weg gelopen was en nog een eindje verder en terug langs de zee en als je een eind loopt dat het dan vanzelf later, Später, wordt. Die man raadde mij een mooi, maar heftig parcours aan van ongeveer twee kilometer.

‘Vanuit de camping loopt een weggetje steil omhoog naar een kapelletje’, vertelde hij. ‘Bij dat kapelletje kun je dan naar links. De weg loopt dan naar beneden en sluit aan op de doorgaande weg. Daar sla je links af en krijg je eerst een vals en vervolgens een valser plat, totdat je weer bij het weggetje komt.’ Hij liep zelf niet hard, maar hij had er gewandeld. Het leek mij wel wat. Lees verder

Ik loop ………..Orebic (Peljesac, Dalmatië) 1

Dalmatië, de zuidelijkste ‘provincie’ van Kroatië, is vooral bekend om de prachtige kust, met vele baaitjes, mooie vergezichten en de talloze eilandjes. Het is er goed toeven. Peljesac, is een schiereiland, een kleine 100 kilometers ten noorden van Dubrovnik. De camping ligt hoog boven zee. Om bij het strandje te komen moeten we zeker een 80 meter steil afdalen.

Het is nog niet erg warm, zo vroeg in de morgen. Ik heb de stoute schoenen maar weer eens aangetrokken. Het is tenslotte al weer een dag of vijf geleden dat ik gelopen heb. Ik moet me er wel toe zetten. Dit staat me te wachten: vanaf de plek waar we staan kom je via een vals plat bij de uitgang van de camping. Dan een vijftigtal meter nog wat steiler omhoog om bij de weg te komen. Vervolgens aan de kant van de weg weer een vals plat van een paar honderd meter en dan een paar kilometer naar beneden. Eenmaal op zeeniveau nog een kilometer of wat vlak en dan weer omhoog of …… terug. Gisteren heb ik de route verkend op de fiets, de electrische, daarmee is het goed te doen als je tenminste op een licht verzet en op een maximaal vermogen hebt ingezet. Lees verder

Een meeloper op vakantie in Oostenrijk

Ik loop in ……….Steiermark/Oostenrijk

Het is dinsdag, in Sneek Loopgroep avond, maar ik ben in Oostenrijk, in Steiermark. De camping ligt aan de Putterersee; een klein meertje waar het goed toeven is volgens de folders. Het klopt, de omgeving is prachtig en het uitzicht eveneens. Het dichtst bijzijnde dorp (Aigen) ligt op ongeveer 500 meter van de camping, aan de andere kant van het meertje. Het is bewolkt en fris voor de tijd van het jaar; zeg maar gewoon koud. Af en toe een klein beetje regen, niet de moeite waard eigenlijk, ware het niet dat het voelt als ijsregen. Het wordt tijd voor weer eens wat (hard)lopen, het is tenslotte al weer bijna een week geleden.
Ik heb een topografische kaart van de omgeving met een grote verscheidenheid aan wandel- en fietspaden. Na enig wikken en wegen staat mijn besluit vast; vanaf de camping neem ik de route van een kilometer of 10 met een hoogte verschil van maximaal 200 meter. Welgemoed ga ik op pad. Het gaat direct van dik-hout-zaagt-men-planken steil omhoog. Dus kalm aan, kleine pasjes, tenslotte moet ik nog ‘warming uppen’, of te wel mezelf opwarmen. Iedere associatie met elke andere bezigheid gaat in dit geval niet op. Mijn hartslag loopt snel op, de benen doen hun best, het gehijg kan de behoefte aan zuurstof niet bijhouden. En juist op het moment dat ik het hoogtepunt nader en besluit om maar te gaan wandelen is het hellingpercentage tot vrijwel nul gereduceerd. Ik kom op adem, maar de volgende helling dient zich al weer aan; zo te zien wat minder steil dan daar net. Ik neem de tijd, kijk wat om mij heen, geniet van het uitzicht links van mij en jog naar boven. Het opwarmen is inmiddels volledig geslaagd. De benen voelen goed, de kuiten houden het en aan de behoefte aan zuurstof wordt door een gecontroleerde ademhaling voldaan. Ik voel me dan ook de koning-te-rijk. Lees verder

Een indrukwekkende reis met een zeer bijzondere missie

TWO OCEANS MARATHON ZUID-AFRIKA

Hardlopen ‘brengt’ je ergens…
Dat bedoel ik dan in de ruimste zin van het woord..
Het brengt nieuwe vriendschappen, het brengt je dichter bij elkaar, ook al ken je elkaar niet, het brengt saamhorigheid, het maakt je kwetsbaar en emotioneel. En het brengt je in dit geval naar Zuid-Afrika…

Een hele indrukwekkende reis maar ook met een zeer bijzondere missie…
Namelijk, zoveel mogelijk geld inzamelen voor het kindertehuis Kaapstad. En wat heeft t mij wat ‘gebracht’, zulke lieve mensen die zich met hart en ziel inzetten voor kinderen van 0 tm 5 jaar..
Toen we een rondleiding kregen door Alicia de directeur en Marcel Hoogeveen één bestuurslid van het kindertehuis, kwamen bij mij de tranen en namen ze de vrije loop, een ontlading en het was niet meer te stoppen. Wat een emotie, en wat een trieste verhalen achter de lieve mooie en blije gezichtjes van de kinderen. Er is plek voor 49 kinderen die hier 24/7 door maar liefst 31 man personeel wordt opgevangen.

Wat de Two Oceans mij heeft gebracht, dat is méér dan hardlopen alleen en dat blijft voor mij altijd in mijn gedachten. Je draagt het met je mee, en we, -de Two Oceans lopers 2017- hebben het met elkaar kunnen delen. En dat het niet altijd vanzelfsprekend dat je in een veilige wereld groot wordt gebracht. Dat besef is er dan des temeer.
Mét elkaar iets kunnen betekenen voor je medemens. En als we allemaal iets doen kunnen we de wereld zoveel mooier maken. Ieder op z’n eigen manier… Lees verder

Piet Boelens finisher na 2 Oceans Marathon 56 km

KOLLUMERZWAAG – Piet Boelens finisher na 2 Oceans Marathon 56 km

Kaapstad,
Na een lange vliegreis arriveerde Piet Boelens uit Kollumerzwaag woensdag voor Pasen op de luchthaven van Kaapstad, waar hij met de Run4Schools-groep (R4S) vanuit Nederland werd verwelkomd door de kinderen uit township Mitchells Plain; na een korte nacht werd de volgende ochtend vroeg een trainingsloop gedaan : 5 km klimmen, 3 km dalen. Vervolgens werd de dag verder ingevuld met een bezoek aan de Expo, waar de startnummers voor zijn 2e keer deelname aan de 2OceansMarathon werden afgehaald. Daar ontmoette Boelens ook veel runners vanuit de hele wereld, legde hij diverse contacten en werd hij ter plekke voor de lunch uitgenodigd door een Zuid-Afrikaanse familie met de Nederlandse achternaam Theunissen, welke omstreeks 1770 zijn immigratie-oorsprong kende in Zuid Afrika.
In de middag werd per bus een deel van de route van de 56 km Marathon verkend, waarna ’s avonds een groepsdiner plaatsvond. Leuk dat ook Stanley Menzo, momenteel trainer van Ajax Cape Town, daar bij aanwezig was. Lees verder

Adventure Run 2016 door Meeloper

Adventure Run 2016

Deze keer geen halve marathon maar 10 kilometer. De martelgang vorig jaar zit me nog in het geheugen, want wat heb ik het toen moeilijk gehad. Het is overigens niet de eerste keer dat ik hier de tien loop. Een aantal jaren geleden was het najaar erg nat geweest. In de week van de Adventure Run vroor het ’s nachts behoorlijk en ook overdag bleef de temperatuur rond de nul graden. De ondergrond was hard bevroren, daar waar een paar dagen geleden nog plassen water waren lag ijs. De organisatie heeft toen het moedige besluit genomen, van wege de kans op blessures en ongelukken, om de halve marathon te schrappen. Ik moet onderkennen dat ik het parcours van de tien heel erg mooi heb gevonden.

Daar sta ik dan met een paar loopmaatjes van de loopgroep in het startvak. Het duurt nog een tiental minuten voordat het startsein gegeven zal worden. We kletsen wat en kijken om ons heen. Koud is het niet, wind is hier niet merkbaar. De vraag die wordt opgeworpen of we niet te warm zijn gekleed. Ik heb in ieder geval geen jasje aan, slechts een sporthemd en daarover heen mijn Loopgroep Sneek shirt. Leeftijdsgenoten heb ik niet gezien. Ze zullen er vast wel zijn, misschien hebben ze hun haar wel geverfd en dan vallen ze natuurlijk niet op. Ik neem mij voor de eerste twee kilometers het wat rustig aan te doen. Van dat voornemen maak ik mijn loopmaatjes deelgenoot. Zij halen de schouders op en laten mij in het ongewisse over hun tactiek.  Lees verder

De 20e Berenloop een verslag van Meeloper

DE TWINTIGSTE BERENLOOP

20e BerenloopDe Berenloop begint in feite al op de vrijdag. Doeksen zet wat extra boten in om lopers en hun aanhang op het eiland af te zetten. Langzaam maar zeker komt de stemming er dan in. In de middag arriveert SV Friesland, mede organisator van het loopevenement. De voorbereiding wordt dan beetje bij beetje zeker zichtbaar; dranghekken worden aangevoerd, het parcours wordt nogmaals uitgemeten. Staatsbosbeheer heeft inmiddels voor de veiligheid gezorgd, ongerechtigheden, zoals losse takken worden weggehaald, het gehele parcours (alle afstanden!) wordt geveegd, zodat de lopers geen gevaar lopen uit te glijden over een nat bladerdek.
De pijlen worden op het wegdek aangebracht (op de zaterdagmiddag worden de kilometer bordjes nog ‘even’ geplaatst) en de marktkramen worden op de plaats gezet.

kleintje berenloopDe Berenloop is meer dan een halve of hele marathon lopen. Op zaterdag is er De Kleine Berenloop in een tweetal afstanden, de 5 en de 10 kilometer. De start is ’s morgens om half elf bij het zwembad. Eigenlijk doet de Kleine Berenloop niet onder voor het lopen van de halve of hele op de zondag. De entourage is prima, het parcours is mooi, de organisatie is perfect. Geen wonder dat er dit jaar een record aantal deelnemers waren. En vergeet vooral de Kidsrun op zondagmorgen niet. Ook dat is een feestelijk gebeuren.

cover-best-genoch-verkleind2-220x220Zaterdagmiddag is het vooral in West zien en gezien worden. Onvermoeibaar en enthousiast zorgt troubadour Piter Wilkens met z’n zang- en voordrachtskunst voor een meer dan plezierige en vrolijke sfeer. Je ontmoet oude bekenden, je hebt het er nog eens over, er wordt veelvuldig geklaagd over een gebrekkige voorbereiding, sterke verhalen over eerdere prestaties en helden daden en last but not least wordt je verzekerd dat een p.r. er dit jaar niet in zit. Er is geen mens die het gelooft, maar de stemming blijft goed.
Hoffotograaf Janke van der Schaaf is er ook met haar gevolg. Het fototoestel heeft ze voortdurend onopvallend in de aanslag. Dat wordt vast weer een prachtige reportage, voor een dag of wat later!
Je loopt even langs bij de stands van Running Center Leeuwarden. Het is er druk, geen wonder, hoge korting op kleding en accessoires. Loopschoenen voor minder dan de helft van de prijs. Een buitenkans waar veelvuldig gebruik van wordt gemaakt.
Het feest kan beginnen.  Lees verder

Over de Berenloop… het is maar dat je het weet.

DE BERENLOOP, OM NIET TE VERGETEN……………

‘T IS MAAR DAT JE HET WEET.
willem-barentsz-beeld-400x300Weinigen die zondag deelnemen aan de twintigste Berenloop zullen erbij stilstaan dat Willem Barentsz, 400 jaar later, aan de oorsprong heeft gestaan aan het mooiste, leukste en een van de zwaarste loopevenementen in Nederland. Tja, ‘stilstaan’ doen we allemaal voor een paar of meer minuten in het startvak, wachtend op misthoorn, het sein van vertrek. Denken doen we ook allemaal, niet aan Willem Barentsz, niet aan zijn ‘Behouden Huys’ op Nova Zembla, niet aan zijn strijd en die van zijn bemanning om de winter te overleven door op beren jacht te gaan. (Vandaar de naam Berenloop, hardlopend op jacht op beren). Hij was geboren op Terschelling in Formerum omstreeks 1550, juiste datum onbekend, en stierf in 1597 onderweg naar huis.
Neen, wij lopers denken daar niet aan. Wij zijn bezig met ons zelf, hoe het ons zal vergaan, of we ons zelf niet teleurstellen, of we onze verwachtingen wat de tijd betreft kunnen waarmaken. We staan daar in het startvak en twijfelen aan de voorbereiding, we vragen ons af of te warm of te koud zijn gekleed en we verlangen naar de finish. Een wonderlijker volk dan hardlopers bestaat niet. Kijk om je heen, wat een entourage, wat een feest.  Lees verder

De beleving van een Slachte winnaar

“Dankbaar voor elke stap die ik zet”

070307_Bodhanath-013Dat was de gedachte die ik op het Tibetaanse vlaggetje heb geschreven vrijdagavond…..
En zo voel ik het ook, dankbaar dat ik dit kan en mag doen, en dan het dan de 5 editie bekroont wordt met een 1ste plaats… Echt een geweldig gevoel…. Een beetje ‘olympische euforie’ mag ik wel zeggen.
In 2008 liep ik mijn eerste Slachte marathon, sowieso mijn allereerste marathon en ik vond het toen al prachtig.. De weg ernaartoe is al heel mooi, met z’n allen trainen ( toen de clinic onder leiding van AV Horror) naar een doel. Maar ook de gezelligheid en natuurlijk de spanning… Want ja, je weet niet wat je kunt verwachten.

Ook de Slachte van 2012 wilde ik graag lopen, het is een bepaald gevoel, -misschien heeft het te maken met m’n achtergrond als boerendochter- maar vooral de weidsheid, het mooie landschap maar ook de blijdschap van alle mensen. En deze heb ik ook volbracht, ik heb zelfs m’n snelste tijd gelopen op deze editie! Lees verder

1e Hoora Fit & Frij Rin een verslag

Verslag: Ylona Kruis
30 april 2016,

HEEG – Zaterdagochtend om 8 uur verzamelen bij de Watersport in Heeg, sommigen van ons waren al eerder op pad om de route voor de laatste keer te checken en nog de laatste puntjes op de I te zetten. Oh, we vonden het heel erg spannend. Maar we hadden er vooral heel veel zin in! Je kan het weer nooit afdwingen, maar zaterdagochtend voelde het alsof we een steuntje in de rug kregen….het zonnetje scheen volop…perfect loopweer! De start en finish boog die we hadden geleend van de Morra Kika run, stond in no-time… Als een huis!

Samen met de gastvrijheid van Linda en haar personeel van restaurant de Watersport, en ook Ali & Esther en hun crew van Lands Welvearen in Heeg was niks te veel gevraagd. Ze waren al druk met de smoothies bezig, die na de finish klaar stonden voor de jeugd! Ook sinaasappelpartjes van Coop en heerlijke “Lands Welvearen” soep stond klaar voor elke deelnemer. Gaandeweg werd het drukker op de Skatting… Busjes reden af en aan met marktkramen. Deze werden ingericht met hapjes drankjes en andere zaken, door o.a de -Hegemer- horeca want het was zaterdag ook de opening van het watersport seizoen in Heeg. Het stond bol van activiteiten. It Beaken bestond 70 jaar… En It Sylhûs, het nieuwe gezamenlijke gebouw van de Stichting Friese Tjottervloot (SFT) en de Watersportvereniging Heeg ( WSH) -wat door vele vrijwilligers is gebouwd- werd deze dag op een feestelijke manier geopend. Een schitterend gebouw op een toplocatie in het mooie watersportdorp. Dat is iets waar we met z’n allen trots op kunnen zijn. Het totale feest werd compleet gemaakt door het Dekdweilersfestival. Lees verder