Verslag Meeloper Vuurtorenloop Vlieland

De Vuurtorenloop, over zeemijlen en een vuurtoren

ZeemijlenGeen mens houdt het voor mogelijk: 5 dan wel 10 zéémijlen door de duinen, over een waddendijk, door het bos, over het strand en rondom een vuurtoren. Het kan allemaal op Vlieland. Daar hebben ze er wat opgevonden. Zo kunnen wandelaars en hardlopers eens aan den lijve ervaren hoe zwaar zeelieden het hebben als ze van A naar B varen. Ik weet niet wie er verantwoordelijk is voor dit “grapje”. Ik verdenk hiervan Jan Kooista c.s. van SV Friesland. Jan, in ieder geval bedankt, want wanklanken heb ik niet gehoord na afloop; niet over het parcours, niet over de organisatie, noch over het weer. Misschien toch een suggestie: wil je er voor zorgen dat je het strand in den vervolge eerst met een (stoom)wals bewerkt voordat je ons er weer over heen jaagt? Want wat was het zwaar! Wij nemen dan wel die klimpartijen naar de vuurtoren voor lief.

Het is zondagmorgen vroeg. Ik ben op weg met een startbewijs voor de Vuurtorenloop, mij geschonken door Running Center Leeuwarden, via Harlingen naar Vlieland. De boot van negen uur. Het is druk. Inchecken en dan aan boord. Daar tref ik fotografe Janke van der Schaaf. Dan weet je meteen dat deze Vuurtorenloop niet aan de vergetelheid wordt prijs gegeven. Djur is er vanzelfsprekend ook, maar dan om te lopen. Het wordt een gezellige overtocht met sterke verhalen over allerlei belevenissen tijdens loopevenementen.

Om 10.30 uur meren we af aan de kade op Vlieland. Een wandelingetje in ganzenpas naar de sporthal. De start zal plaats vinden om 12.30 uur voor de 10 en om 13.00 uur voor de 5 zeemijlen. De wandelaars vertrekken om 12.15 uur. Dus tijd genoeg voor een goed gesprek met een enkele bekende, een kop koffie, wat water, het onvermijdelijke toilet bezoek en een kijkje in de keuken van de organisatie. Jan Kooistra is druk doende, dus die spreek ik maar niet aan. Hij dribbelt van hot naar her, geeft aanwijzingen, schudt met zijn hoofd, groet links en rechts wat mensen, roept wat in het wilde weg en houdt voortdurend de tijd in de gaten. Ik vraag me af of hij in dit stadium wel in de gaten heeft wie hij groet. Jan Houter beter bekend onder zijn zich zelf aangemeten naam Jan van Vlieland, hanteert de microfoon en enthousiasmeert de omstanders. Hij zal ook wel iets , namens Vlieland, met de organisatie te maken hebben neem ik aan. Met verve praat hij de jeugd van start naar finish. Maar het grote werk doet Jan K. natuurlijk zelf.

startDe start verloopt als altijd: wat gepraat, een blik op het “horloge”, even op gang komen en dan gaat het los. Ik start vlak achter de prominenten. Ik herken Jappie Brandenburg, Ylona Kruis, Jan Venhuizen, Yvonne Kassenberg, Willem de Boer en Mariska Kramer. Ik heb ze daarna niet meer gezien, noch op weg naar het strand, noch op het strand zelf en later, hoe ver ik ook keek, niemand van die toppers meer te zien. Lees verder

Vals plat

De Berenloop 2011

Berenloop 2011

Berenloop 2011

Verslag: Frank Klassen

Een uniek evenement en dat is het. Het is de sfeer rondom en de afwisseling in het parcours van de halve en de hele marathon. Er wordt gelopen over asfalt, over schelpenpaden en over het strand. Het strand onberekenbaar hard en zacht en de wind heeft er vrij spel, iedere loper heeft er ontzag voor. En dan die gemene klim, wanneer je het strand verlaat, daar bij paal 8. Voor de toeschouwers een prachtige plek om de lopers te zien lijden. Daarna nog een kuitenbreker om de duinen te verlaten en vervolgens het vals plat op de Longway. Eenmaal in West aangekomen word je door de muziek en door de aanmoediging van het publiek naar de eindstreep gedragen. En als de finish in zicht is, loop je de laatste 75 meter over de rode loper en vergeet je alle ontberingen. Het is al met al een geweldige ambiance voor deelnemers en supporters.

Wedstrijd of recreatie
De hele marathon werd winnend afgesloten afgelegd in 2.32.50, de halve in 1.10.35. Mooie tijden, maar voor recreanten niet binnen handbereik. Toch gaat het niet alleen om een wedstrijd met een winnaar, dat kan er tenslotte maar een zijn. Er zijn ook zo’n 3300 recreatieve lopers. Hoewel het recreatieve aspect en het loopplezier overheerst, is men ook hier niet vies van het competitie element. Je houdt elkaar onderweg, het eigen en andermans tempo goed in de gaten. Dat je door een voor jou onbekende wordt voorbij gelopen is tot daar aan toe. Het wordt pas erg als  een bekende de euvele moed heeft je zijn hakken te laten zien. En als je de verhalen achteraf mag geloven, waarom ook niet, heeft iedereen met veel plezier gelopen en genoten, een inzinking gehad en is er ook weer bovenop gekomen. Er zijn persoonlijke records gesneuveld en voor hen die voor het eerst hebben meegedaan is het een onvergetelijke ervaring geworden.

Lees verder