Piet Boelens finisher na 2 Oceans Marathon 56 km

KOLLUMERZWAAG – Piet Boelens finisher na 2 Oceans Marathon 56 km

Kaapstad,
Na een lange vliegreis arriveerde Piet Boelens uit Kollumerzwaag woensdag voor Pasen op de luchthaven van Kaapstad, waar hij met de Run4Schools-groep (R4S) vanuit Nederland werd verwelkomd door de kinderen uit township Mitchells Plain; na een korte nacht werd de volgende ochtend vroeg een trainingsloop gedaan : 5 km klimmen, 3 km dalen. Vervolgens werd de dag verder ingevuld met een bezoek aan de Expo, waar de startnummers voor zijn 2e keer deelname aan de 2OceansMarathon werden afgehaald. Daar ontmoette Boelens ook veel runners vanuit de hele wereld, legde hij diverse contacten en werd hij ter plekke voor de lunch uitgenodigd door een Zuid-Afrikaanse familie met de Nederlandse achternaam Theunissen, welke omstreeks 1770 zijn immigratie-oorsprong kende in Zuid Afrika.
In de middag werd per bus een deel van de route van de 56 km Marathon verkend, waarna ’s avonds een groepsdiner plaatsvond. Leuk dat ook Stanley Menzo, momenteel trainer van Ajax Cape Town, daar bij aanwezig was. Lees verder

Adventure Run 2016 door Meeloper

Adventure Run 2016

Deze keer geen halve marathon maar 10 kilometer. De martelgang vorig jaar zit me nog in het geheugen, want wat heb ik het toen moeilijk gehad. Het is overigens niet de eerste keer dat ik hier de tien loop. Een aantal jaren geleden was het najaar erg nat geweest. In de week van de Adventure Run vroor het ‘s nachts behoorlijk en ook overdag bleef de temperatuur rond de nul graden. De ondergrond was hard bevroren, daar waar een paar dagen geleden nog plassen water waren lag ijs. De organisatie heeft toen het moedige besluit genomen, van wege de kans op blessures en ongelukken, om de halve marathon te schrappen. Ik moet onderkennen dat ik het parcours van de tien heel erg mooi heb gevonden.

Daar sta ik dan met een paar loopmaatjes van de loopgroep in het startvak. Het duurt nog een tiental minuten voordat het startsein gegeven zal worden. We kletsen wat en kijken om ons heen. Koud is het niet, wind is hier niet merkbaar. De vraag die wordt opgeworpen of we niet te warm zijn gekleed. Ik heb in ieder geval geen jasje aan, slechts een sporthemd en daarover heen mijn Loopgroep Sneek shirt. Leeftijdsgenoten heb ik niet gezien. Ze zullen er vast wel zijn, misschien hebben ze hun haar wel geverfd en dan vallen ze natuurlijk niet op. Ik neem mij voor de eerste twee kilometers het wat rustig aan te doen. Van dat voornemen maak ik mijn loopmaatjes deelgenoot. Zij halen de schouders op en laten mij in het ongewisse over hun tactiek.  Lees verder

De 20e Berenloop een verslag van Meeloper

DE TWINTIGSTE BERENLOOP

20e BerenloopDe Berenloop begint in feite al op de vrijdag. Doeksen zet wat extra boten in om lopers en hun aanhang op het eiland af te zetten. Langzaam maar zeker komt de stemming er dan in. In de middag arriveert SV Friesland, mede organisator van het loopevenement. De voorbereiding wordt dan beetje bij beetje zeker zichtbaar; dranghekken worden aangevoerd, het parcours wordt nogmaals uitgemeten. Staatsbosbeheer heeft inmiddels voor de veiligheid gezorgd, ongerechtigheden, zoals losse takken worden weggehaald, het gehele parcours (alle afstanden!) wordt geveegd, zodat de lopers geen gevaar lopen uit te glijden over een nat bladerdek.
De pijlen worden op het wegdek aangebracht (op de zaterdagmiddag worden de kilometer bordjes nog ‘even’ geplaatst) en de marktkramen worden op de plaats gezet.

kleintje berenloopDe Berenloop is meer dan een halve of hele marathon lopen. Op zaterdag is er De Kleine Berenloop in een tweetal afstanden, de 5 en de 10 kilometer. De start is ‘s morgens om half elf bij het zwembad. Eigenlijk doet de Kleine Berenloop niet onder voor het lopen van de halve of hele op de zondag. De entourage is prima, het parcours is mooi, de organisatie is perfect. Geen wonder dat er dit jaar een record aantal deelnemers waren. En vergeet vooral de Kidsrun op zondagmorgen niet. Ook dat is een feestelijk gebeuren.

cover-best-genoch-verkleind2-220x220Zaterdagmiddag is het vooral in West zien en gezien worden. Onvermoeibaar en enthousiast zorgt troubadour Piter Wilkens met z’n zang- en voordrachtskunst voor een meer dan plezierige en vrolijke sfeer. Je ontmoet oude bekenden, je hebt het er nog eens over, er wordt veelvuldig geklaagd over een gebrekkige voorbereiding, sterke verhalen over eerdere prestaties en helden daden en last but not least wordt je verzekerd dat een p.r. er dit jaar niet in zit. Er is geen mens die het gelooft, maar de stemming blijft goed.
Hoffotograaf Janke van der Schaaf is er ook met haar gevolg. Het fototoestel heeft ze voortdurend onopvallend in de aanslag. Dat wordt vast weer een prachtige reportage, voor een dag of wat later!
Je loopt even langs bij de stands van Running Center Leeuwarden. Het is er druk, geen wonder, hoge korting op kleding en accessoires. Loopschoenen voor minder dan de helft van de prijs. Een buitenkans waar veelvuldig gebruik van wordt gemaakt.
Het feest kan beginnen.  Lees verder

Over de Berenloop… het is maar dat je het weet.

DE BERENLOOP, OM NIET TE VERGETEN……………

‘T IS MAAR DAT JE HET WEET.
willem-barentsz-beeld-400x300Weinigen die zondag deelnemen aan de twintigste Berenloop zullen erbij stilstaan dat Willem Barentsz, 400 jaar later, aan de oorsprong heeft gestaan aan het mooiste, leukste en een van de zwaarste loopevenementen in Nederland. Tja, ‘stilstaan’ doen we allemaal voor een paar of meer minuten in het startvak, wachtend op misthoorn, het sein van vertrek. Denken doen we ook allemaal, niet aan Willem Barentsz, niet aan zijn ‘Behouden Huys’ op Nova Zembla, niet aan zijn strijd en die van zijn bemanning om de winter te overleven door op beren jacht te gaan. (Vandaar de naam Berenloop, hardlopend op jacht op beren). Hij was geboren op Terschelling in Formerum omstreeks 1550, juiste datum onbekend, en stierf in 1597 onderweg naar huis.
Neen, wij lopers denken daar niet aan. Wij zijn bezig met ons zelf, hoe het ons zal vergaan, of we ons zelf niet teleurstellen, of we onze verwachtingen wat de tijd betreft kunnen waarmaken. We staan daar in het startvak en twijfelen aan de voorbereiding, we vragen ons af of te warm of te koud zijn gekleed en we verlangen naar de finish. Een wonderlijker volk dan hardlopers bestaat niet. Kijk om je heen, wat een entourage, wat een feest.  Lees verder

De beleving van een Slachte winnaar

“Dankbaar voor elke stap die ik zet”

070307_Bodhanath-013Dat was de gedachte die ik op het Tibetaanse vlaggetje heb geschreven vrijdagavond…..
En zo voel ik het ook, dankbaar dat ik dit kan en mag doen, en dan het dan de 5 editie bekroont wordt met een 1ste plaats… Echt een geweldig gevoel…. Een beetje ‘olympische euforie’ mag ik wel zeggen.
In 2008 liep ik mijn eerste Slachte marathon, sowieso mijn allereerste marathon en ik vond het toen al prachtig.. De weg ernaartoe is al heel mooi, met z’n allen trainen ( toen de clinic onder leiding van AV Horror) naar een doel. Maar ook de gezelligheid en natuurlijk de spanning… Want ja, je weet niet wat je kunt verwachten.

Ook de Slachte van 2012 wilde ik graag lopen, het is een bepaald gevoel, -misschien heeft het te maken met m’n achtergrond als boerendochter- maar vooral de weidsheid, het mooie landschap maar ook de blijdschap van alle mensen. En deze heb ik ook volbracht, ik heb zelfs m’n snelste tijd gelopen op deze editie! Lees verder

1e Hoora Fit & Frij Rin een verslag

Verslag: Ylona Kruis
30 april 2016,

HEEG – Zaterdagochtend om 8 uur verzamelen bij de Watersport in Heeg, sommigen van ons waren al eerder op pad om de route voor de laatste keer te checken en nog de laatste puntjes op de I te zetten. Oh, we vonden het heel erg spannend. Maar we hadden er vooral heel veel zin in! Je kan het weer nooit afdwingen, maar zaterdagochtend voelde het alsof we een steuntje in de rug kregen….het zonnetje scheen volop…perfect loopweer! De start en finish boog die we hadden geleend van de Morra Kika run, stond in no-time… Als een huis!

Samen met de gastvrijheid van Linda en haar personeel van restaurant de Watersport, en ook Ali & Esther en hun crew van Lands Welvearen in Heeg was niks te veel gevraagd. Ze waren al druk met de smoothies bezig, die na de finish klaar stonden voor de jeugd! Ook sinaasappelpartjes van Coop en heerlijke “Lands Welvearen” soep stond klaar voor elke deelnemer. Gaandeweg werd het drukker op de Skatting… Busjes reden af en aan met marktkramen. Deze werden ingericht met hapjes drankjes en andere zaken, door o.a de -Hegemer- horeca want het was zaterdag ook de opening van het watersport seizoen in Heeg. Het stond bol van activiteiten. It Beaken bestond 70 jaar… En It Sylhûs, het nieuwe gezamenlijke gebouw van de Stichting Friese Tjottervloot (SFT) en de Watersportvereniging Heeg ( WSH) -wat door vele vrijwilligers is gebouwd- werd deze dag op een feestelijke manier geopend. Een schitterend gebouw op een toplocatie in het mooie watersportdorp. Dat is iets waar we met z’n allen trots op kunnen zijn. Het totale feest werd compleet gemaakt door het Dekdweilersfestival. Lees verder

Nagekomen verslag Meeloper over Ameland Adventure Run

Ik liep …….. de Adventure Run

AmelandAmeland. Ruim voor de start. Aan de koffie in de sporthal te Nes. Mijmeren over wat me te wachten staat: de start, stukje door het dorp, buiten om naar het bos. Het zal wel weer modderig zijn, als zo vaak. Daarna het strand. Saai. Tot overmaat van ramp ook nog eraf. Zwaar. Duin op, duin af. Lastig. Opnieuw over het strand. Stukje duinen om op adem te komen. Vervolgens de polder. Eenzaam. De Waddendijk. Wind tegen. Het dorp Buren. Feest, niet voor ons. Nog twee kilometer. Door bijten. Tenslotte de finish . Opluchting.

Het startschot heeft geklonken. Daar gaan we, daar ga ik, door een dichte haag van toeschouwers. Niet iedereen heeft evenveel haast. Dus oppassen. Zonder kleerscheuren kom ik de eerste honderden meters door. Ik vind mijn ritme en ik heb er plezier in. Hier en daar wat bekende gezichten. Een vluchtige groet links en rechts. Geen tijd voor een gezellig onderonsje. Op weg naar het bos. Daar is het een zootje; modderig, bladeren, boomstronken, takken en dan ook nog al die hardlopers. Het is en blijft een heel gedoe dat lopen. Ik verlaat het bos en ‘moet’ op weg naar het strand. Het loopt (nog) gesmeerd. Mijn blik wordt gevangen door een klein groepje lopers, voor mij; opvallende kleuren, blonde haren dansen op het ritme van het lopen. Ik ga er niet langs, want over een paar honderd meter moet ik omhoog. Ik wil mijn krachten bewaren voor de beklimming van het duin. De dames kakelen dat het een lieve lust is. Af en toe vang ik wat flarden op van hun gekwetter; ‘…gezellig gisteravond, ……..geslapen ……, vroeg wakker’. Het gaat wel erg langzaam, dus ik besluit er maar voorbij te gaan.  Lees verder

Verslag Meeloper Berenloop 2015

Berenloop 2015

Jan

Het zit er op. Het was geweldig. Ik zit op een terras, vlakbij de finish, en les mijn dorst. Jan Kooistra, als onvermoeibare microfonist, heet vrijwel iedere deelnemer hartelijk welkom en vertelt dat er weer een ‘hartsikkene’ mooie prestatie is geleverd en dat de tijd er niet toe doet. En gelijk heeft-ie!

‘Is deze plaats nog vrij? Ja zeker!’ De man zijgt met een zucht neer op de stoel en bestelt een biertje. ‘Heb je ook gelopen’, vraagt-ie. ‘Ja zeker’. En daarmee lijkt de kous af. Ik zal je wat vertellen…….’ Voordat ik het goed en wel besefte, kreeg ik er geen speld meer tussen. Dit is zijn verhaal.

‘Man, man, wat heb ik gelopen. Een paar weken geleden liep ik nog een halve marathon op een ander eiland. Het was zwaar. Ik heb hem vaker gelopen, maar zo zwaar als die keer …………niet normaal meer. Dat strand, zandsuppletie, rul. Denk je dat het dichterbij de waterlijn wel hard zal zijn, kom je bedrogen uit. Modder, blubber. Dus een keuze tussen wegzakken in de blubber of in het zand. Ik heb beide geprobeerd. Dus natte voeten en de schoenen vol met zand. Maar laat ik daar niet te veel over uitweiden. Da’s tenslotte geweest. Ik wil er dit nog over kwijt: ik heb voor het eerst in mijn loopleven voor een halve marathon meer dan 2 uren nodig gehad. Dat zal me niet weer gebeuren, heb ik bedacht.’ Lees verder

Verslag Halve van Texel door Meeloper

Texel halve marathon

Halve marathon TexelHet is herfst, maar daar is vandaag de 27ste september niet veel van te merken. De zon schijnt en er is een aangename temperatuur. De gehele week heb ik het weerbericht in de gaten gehouden. Met name op de windrichting en -sterkte gelet. Ik weet het nog als de dag van gister………twee jaar geleden liep ik ook mee. De zon scheen en toch was het koud. Het woei hard, hinderlijk hard. Maar vandaag lijkt het prima om te lopen: een zonnetje, een temperatuur van een graad of 16 en een kalm windje uit oostelijke richting. Het kon slechter.

Wij, Ylona en ik, zijn op weg naar Den Helder/Texel voor de halve marathon. We hebben er zin in. Niet alleen vanwege het mooie (loop)weer, maar vooral ook omdat er nauwelijks een unieker loopevenement is dan deze. Natuurlijk weet ik ook wel dat er veel mooie loopjes zijn. Met zo’n  groep van een man/vrouw of 1500 op het autodek van de veerboot, ongeduldig wachtend tot we aanmeren, de laadklep naar beneden gaat en de scheepshoorn het sein voor de start geeft. Het  heeft iets bijzonders. Maar het is niet alleen de start. Een afwisselend parcours met prachtige vergezichten over het eiland, een stukje strand, te kort om echt vermoeid te raken, te mooi om waar te zijn en lang genoeg om naar het einde te verlangen. Voeg daarbij een paar kilometer door het bos en voor de afleiding en het publiek de ‘doorgang’ door Den Hoorn, het duingebied waar je onderlangs en doorheen loopt, het polderlandschap op weg naar de finish en tenslotte de eindstreep in Den Burg op het marktplein, met muziek als de kroon op het ‘werk’, je waant je in de zevende hemel.

Het parkeerterrein op Willemsoord, het voormalig marine terrein, in Den Helder loopt snel vol. Je snapt niet hoe het mogelijk is, maar binnen de kortste keren, nog voordat de eerste formaliteiten (startnummer en kledingtas) zijn vervuld loop je bekenden tegen het lijf. Startnummer ophalen, een kop koffie,  een praatje en wat rondkijken. Dan eindelijk op weg naar de boot. Ylona die als VIP niet met gewone voetvolk het autodek op gaat, wens ik en zij mij, veel plezier en succes. VIP kun je worden op grond van je prestaties op eerdere halve marathons op Texel en dat is dus niet voor iedereen weggelegd. Zij laat zich er niet op voor staan. Ze loopt omdat het leuk is om te lopen. Niet meer en niet minder. Lees verder

De Vuurtorenloop Vlieland een verslag van Meeloper

De Vuurtorenloop

Over zeemijlen, schipbreukelingen, een vuurtoren, averij, hardlopen en ander ongemak
Vuurtorenloop VlielandHardlopen, 10 zeemijlen, oftewel 18,52 kilometer te gaan. Het kan allemaal op Vlieland. De maritieme associatie zit in een golvend duinlandschap, in het rak van ongemak, in een ‘knobbelig’ strand en het Vuurboetsduin.
‘Kapitein’ Jan Kooistra heet z’n gasten (hardlopers) met luide stem en brede armgebaren hartelijk welkom. Er heerst bedrijvigheid op het festival terrein waar de start en later de finish van de Vuurtorenloop zal plaats vinden. Muziek schalt over de feestelijk aangeklede omgeving. De deelnemers gaan de loods om zich aan te monsteren. De sfeer is ontspannen. Er is nog tijd om zich in alle rust voor te bereiden. Bekenden zoeken elkaar op, wisselen ervaringen en gegevens uit. Vrienden, familie en belangstellenden maken zich op om iedereen een goede reis en behouden vaart te wensen.

In het startvak is het net of iedereen iedereen kent. Sport, hardlopen zeker, verbroedert.
Vuurtorenloop VlielandWe zijn op weg, het gaat nog niet erg snel. Aanvankelijk is de ruimte beperkt. Een paar honderd hardlopers die zo snel als de benen het kunnen dragen naar het einde verlangen, zitten elkaar wat in het vaarwater. Maar tot een aanvaring komt het niet. Iedereen houdt rekening met elkaar. Het is en blijft een wonderlijk fenomeen zo’n hardloopevenement. Je leeft er lang naar toe, je bereidt je terdege voor en als het startsein is gevallen wil je zo snel als maar mogelijk naar het einde. Lees verder